Denis | PADI Instructor

Mijn verhaal bij Porto Mari begon eigenlijk heel eenvoudig: met een introductieduik op 1 juni 2021. Ik was naar Curaçao gekomen als interim IC-verpleegkundige om het ziekenhuis te ondersteunen tijdens de coronapandemie. Duiken was in eerste instantie gewoon iets om mijn hoofd leeg te maken tussen intensieve diensten door.

Maar zoals dat gaat: een intro werd een Open Water. Daarna volgde Advanced. Toen Rescue. En voor ik het wist zat ik midden in een hele reeks specialties. Uiteindelijk rondde ik mijn Divemaster-opleiding af. En ook dat vond ik niet genoeg. Ik volgde zelfs een IDC en werd instructeur. Het ging snel — maar het voelde logisch, en ik voelde me thuis bij Kasper, Joost, Sander en later ook Alba. 

Ik kom uit Argentinië, heb Italiaanse roots en heb ook in Engeland gewoond. Daardoor spreek ik vloeiend Spaans, Italiaans en Engels — wat op een plek als Porto Mari natuurlijk goed van pas kwam.

In mijn zoektocht naar nog meer manieren om te duiken kwam ik ook bij sidemount uit. Daarvoor moest ik destijds nog naar een andere duikschool. Ik haalde mijn sidemount-brevet en vertelde enthousiast hoe het voelde om weer helemaal opnieuw te moeten leren trimmen, plannen en denken onder water. Volgens mij heb ik Kasper daarmee een beetje aangestoken, want kort daarna volgde hij dezelfde cursus.

Wat mijn tijd bij Porto Mari echt bijzonder maakte, was dat ik niet alleen zelf bleef komen. Ik nam mijn collega’s mee. We waren naar Curaçao gekomen om te helpen op de Covid-afdeling van het ziekenhuis, maar onder ons ging een ander virus rond — het duikvirus. En dat mocht van mij best besmettelijk zijn. Ik introduceerde collega na collega bij de duikschool. Geen twee of drie, maar tientallen verpleegkundigen en zorgmedewerkers volgden hun Open Water en vervolgopleidingen bij Porto Mari. Het werd een soort tweede thuisbasis voor de IC-crew.

Die periode was intens, maar ook ongelooflijk warm en verbonden. Het is geen overdrijving om te zeggen dat we samen — boven én onder water — die coronawinter zijn doorgekomen. Als ik terugdenk aan Porto Mari, denk ik niet alleen aan duiken, maar aan vriendschap, veerkracht en een hele groep zorgverleners die even adem kon halen onder water.